Turystyka

Polacy podróżują, a wyjazdy ich określane są wspólną nazwą turystyki. Wśród niej można też wyróżnić turystykę biznesową. Instytut Turystyki definiuje turystykę biznesową jako podróże odbywane przez pracowników i inne osoby w ramach pracy, obejmujące uczestnictwo w takich spotkaniach jak konferencje, zjazdy, kongresy, szkolenia, seminaria, targi, wystawy oraz imprezy motywacyjne. Do tego rodzaju turystyki zalicza się podróże służbowe, czyli podróże pracowników firm w celu nawiązania lub utrzymania kontaktów z partnerami biznesowymi, najczęściej odbywane indywidualnie, turystykę targową obejmującą wyjazdy na różnego rodzaju targi organizowane w kraju i za granicą, turystykę motywacyjną jako podróże organizowane przez firmy dla swoich pracowników, mające na celu zmotywowanie pracowników do lepszej pracy na rzecz swojej firmy lub będące nagrodą za osiągane wyniki, turystykę kongresową, czyli udział w konferencjach, kongresach, seminariach i sympozjach a także turystykę korporacyjną – podróże organizowane przez firmę dla określonych osób, którym zapewnia się darmowe uczestnictwo w wypoczynku lub wydarzeniach o charakterze rozrywkowym. Unia Europejska przyjęła zaś, że turystyką biznesową jest oczywiście udział w konferencjach, spotkaniach, kongresie, seminarium, targach i podróży motywacyjnej. Natomiast podróże trwające dłużej niż 12 kolejnych miesięcy oraz dojazdy do pracy nie są traktowane jako wyjazdy turystyczne.

Turystyka to pojęcie dość szerokie, które zawiera w sobie nie tylko wyjazdy w celu wypoczynkowym, ale także podróże w celach biznesowych. Turystykę biznesową bardzo trudno jest zdefiniować, jednak faktem jest, że takie zjawisko rzeczywiście istnieje i turystykę biznesową można łączyć z ludźmi podróżującymi w celach, które odnoszą się do ich pracy.W Leksykonie podróży, turystyki i hotelarstwa o turystyce biznesowej mówi się , żesą to podróże odbywane przez pracowników i inne osoby w ramach ich pracy, obejmujące uczestnictwo w spotkaniach, konferencjach i wystawach. Natomiast w definicjach przyjętych przez Światową Organizację Turystyki, pojęcie turystyki obejmuje również ogół czynności osób, które podróżują i przebywają w celach wypoczynkowych, a także służbowych lub innych nie dłużej niż rok poza swoim codziennym otoczeniem. Zaś według Wikipedii turystyka biznesowa jest to sektor turystyki, w którym podróże są powiązane z wykonywanym zawodem. Turystyka biznesowa jest utożsamiana często z podróżami służbowymi, mianem których określa się wszystkie podróże, których cele są związane z pracą lub interesami zawodowymi podróżującego. Zalicza się do niej konferencje i spotkania, międzynarodowe kongresy i konwencje, szkolenia, targi i wystawy, podróże motywacyjne, imprezy promocyjne a także krótkookresowe migracje do pracy, wymianę wykładowców i studentów oraz wprowadzanie produktów na rynki.

Wydawałoby się, że turystyka ma tylko zalety i dobroczynny wpływ na człowieka. Jednak wcale tak nie jest, bo na przykład w przypadku wypoczynku biernego następuje ograniczenie rozwoju człowieka wynikające z braku elementów poznawczych. Poza tym, przeładowanie programu powoduje zmęczenie a wyjazd źle zorganizowany może być powodem tzw. choroby pourlopowej. Turysta może być niezadowolony z wyjazdu z powodu słabego przygotowania na wysiłek, które może spowodować nadmierne zmęczenie i szkodliwe skutki dla organizmu. Ponadto, w podróżach zdarzają się wypadki. Przykrości mogą nas spotkać górach, grożą nam utonięcia, wypadki i kolizje na drodze oraz wypadki lotnicze. Podczas podróży narażamy się na zbyt intensywne opalanie i związane z tym konsekwencje dla zdrowia, zakażenia chorobami oraz zachowania patologiczne. Powodem dyskomfortu turysty może być szok kulturowy, obawa związana z nowym otoczeniem, zwyczajami, a także zmiany w moralności i obyczajowości ludności miejscowej. Turystyka może też negatywnie wpływać nie tylko na turystów, ale również na osoby nią dotknięte, bo stwarza ludności miejscowej gorsze warunki życia, a miejscowości turystyczne przekształcają się i tracą swoje walory turystyczne. Ponadto regionalna kultura staje się kulturą na sprzedaż, a miejscowi narażeni są na wandalizm tzw. łowców pamiątek. Następuje degradacja środowiska naturalnego, płoszone są ptaki i zwierzęta. Nad jeziorami wyrastają hotele i kurorty, a kiedyś naturalne otoczenie pożera komercja.

Turystyka w życiu człowieka istniała praktycznie od zawsze, jednak dopiero niedawno została nazwana. Podróżuje rzadziej lub częściej, na dłużej lub krócej każdy. A znaczenie turystyki jest ogromne. Oczywiście dla ludzi, bo dla otoczenia niekoniecznie. Turystyka to wypoczynek. I właśnie ta funkcja turystyki jest dla nas najistotniejsza, bo odgrywa jedną z najważniejszych ról dla rozwoju człowieka i pozytywnego kształtowania jego osobowości. Turystyka zaspokaja również potrzeby związane z odnową sił fizycznych i psychicznych, a powszechnie wiadomo, że wypoczęty człowiek pracuje dużo lepiej niż zmęczony, więc takie wakacyjne turystyczne naładowanie baterii może wpłynąć na podwyższenie wydajności pracy. Turystyka ma też duże pozytywne znaczenie dla naszego zdrowia, bowiem powoduje ograniczenie negatywnych skutków rozwoju cywilizacji, stresów oraz oddalenia od natury. W przypadku wielu ludzi zapobiega chorobom cywilizacyjnym. Natomiast szczególnie istotne znaczenie dla zdrowia człowieka mają wyjazdy do uzdrowisk. Poprzez aktywność wspólne przeżycia w podróży, kontakt z ludźmi, integrację, turystyka pozytywnie kształtuje osobowości, a więc w pewien sposób wychowuje. A zgodnie ze stwierdzeniem, że podróże kształcą, dzięki turystyce rośnie ogólny poziom wiedzy i doświadczenia człowieka. Ponadto, turystyka promuje, wzbogaca i chroni wartości kulturowe, a także przyspiesza procesy urbanizacyjne.

Wśród wielu podziałów związanych z klasyfikacją turystyki i ruchu turystycznego brakuje miejsca na agroturystykę. To rodzaj turystyki, który ma cechy zupełnie inne od wszystkich powszechnych typów turystyki. Podobnie jak turystyka wiejska, morska i etniczna. Turystyka wiejska, a dokładnie agroturystyka jest formą turystyki która w ostatnich latach bardzo dynamicznie się rozwija. Agroturystyka to pojęcie bardzo złożone, obejmujące rozmaite odmiany turystyki wypoczynkowej, ale także kulturalnej, towarzyskiej, związanej z aktywnością zawodową i związaną z polityką. Bo to już nie tylko kwatery prywatne z domowym jedzeniem dla rodzin które szukają ciszy spokoju oraz odpoczynku od zgiełku i hałasu miast. To także zakwaterowanie uczestników konferencji i grup które przyjeżdżają na wieś w określonym celu, na przykład w celu uprawiania survivalu lub na turnusy odchudzające. Agroturystyka charakteryzuje się powiązaniem usług turystycznych z gospodarstwem rolnym. Jej zaletą jest rytm życia gospodarstwa, wyznaczany terminami prac polowych i porami obrządku przy zwierzętach gospodarskich, przejawiający się charakterystycznymi zapachami, dźwiękami oraz barwami. To sielska atmosfera sprzyjająca wypoczynkowi. Bogactwo ekologicznych, zdrowych, domowych produktów do sporządzania potraw. Jeśli uda się tzw. letnikom spotkać serdecznych i gościnnych właścicieli, czas spędzony na wsi może być udanym wypoczynkiem.

Ruch turystyczny obejmuje bardzo szeroki obszar podróżowania w różnych celach przez różnych ludzi. Pod względem motywacji do wyjazdów, można wyróżnić kilka głównych typów turystyki. Jest to przede wszystkim turystyka wypoczynkowa w celu regeneracji sił fizycznych i psychicznych. Obejmuje ona przede wszystkim wyjazdy w okresie weekendów, w pobliżu miejsca zamieszkania. Jest to tzw. turystyka weekendowa, zwana także turystyką świąteczną. To również wyjazd w czasie urlopu – tzw. turystyka urlopowa oraz wypoczynkowe wyjazdy do uzdrowisk – tzw. turystyka uzdrowiskowa. Innym rodzajem jest turystyka kulturalna, w której można wyróżnić wyjazdy z chęci poznania innych krajów, regionów i miejscowości oraz turystyka pielgrzymkowa. W ostatnich latach bardzo rozwinęła się też turystyka sportowa, która może być aktywna np. żeglarstwo i nurkowanie oraz pasywna, obejmująca wyjazdy na imprezy sportowe. Bardzo powszechna jest turystyka towarzyska: rodzinna, klubowa lub grupowa oraz turystyka związana z aktywnością zawodową – motywacyjna jako premia od pracodawcy oraz podróż w interesach – tzw. turystyka biznesowa w celu uczestnictwa w kongresach, targach i wystawach. Nie brakuje nam także turystyki związanej z polityką, w której można wyróżnić turystykę dyplomatów i uczestników konferencji oraz turystykę związaną z uroczystościami politycznymi. Można jeszcze wymieniać wiele innych rodzajów turystyki.

W związku z rozwojem turystyki pojawiło się wyrażenie ruch turystyczny. Definiuje się je jako zjawisko o charakterze społeczno-ekonomicznym, którego istota polega na podróżach podejmowanych dla realizacji celów rekreacyjnych, poznawczych, zdrowotnych i rozrywkowych. Według innej definicji, jest to ogół przestrzennych przemieszczeń się ludzi, związanych z dobrowolną czasową zmianą miejsca pobytu, środowisk i rytmu życia, w odniesieniu do określonego obszaru, kierunku, okresu i innych. Ruch turystyczny można podzielić na kilka rodzajów. Na przykład na turystykę krajoznawczą, kwalifikowaną, zdrowotną, motywacyjną, biznesową, kongresową, morską, etniczną, polonijną, socjalną, alternatywną, religijno-pielgrzymkową, kulturalną oraz agroturystykę i turystykę weekendową. Wyróżnia się kilka głównych celów wyjazdów turystycznych. To między innymi wypoczynek, rekreacja, wakacje, ale także odwiedziny u krewnych i znajomych, podróże w sprawach zawodowych i w interesach w celach zdrowotnych i religijnych. Wyróżnia się turystykę krajową, czyli podróże mieszkańców po własnym kraju, turystykę przyjazdową, czyli przyjazdy do kraju osób mieszkających stale gdzie indziej, turystykę wyjazdową, czyli wyjazdy mieszkańców danego kraju za granicę. Jest turystyka wypoczynkowa, kulturalna, sportowa, towarzyska oraz związana z pracą i polityką. Oprócz tych głównych rodzajów polityki można wyróżnić jeszcze inne.

Bardzo trudno jest zdefiniować turystykę, a jeszcze trudniej turystę. Dlatego już w latach sześćdziesiątych zaprzestano używania słowa turysta względem wszystkich podróżujących, zastępując go nazwą odwiedzający, który może być turystą lub wycieczkowiczem. Turystą jest gość, który w kraju czasowego pobytu spędził przynajmniej jedną noc w wybranej bazie hotelowej w celach wypoczynkowych, rekreacyjnych, poznawczych, rodzinnych, leczniczych, sportowych, służbowych, społecznych lub innych. Natomiast wycieczkowicz to osoba odwiedzająca dany kraj, w którym spędziła mniej niż 24 godziny i nie korzystała z bazy noclegowej tego kraju. Wycieczkowicz to także osoba która przebywa w danym kraju kilka dni, ale korzysta z usług noclegowych na statku czy w pociągu. Motywy podróżowania mogą być różne, wspólne dla turystów oraz wycieczkowiczów, a obejmują odpoczynek, interesy, zdrowie, studia, zjazdy, odwiedziny u rodziny lub znajomych, cele religijne, sport i inne. Do celów statystyki termin odwiedzający określa się każdą osobę podróżującą do miejscowości znajdującej się poza jej codziennym otoczeniem na czas nie dłuższy niż dwanaście miesięcy. Oczywiście nigdy do turystyki nie można podciągać osób podróżujących w celu podjęcia działalności zarobkowej wynagradzanej w odwiedzanej miejscowości. Ciągle wzbogacane jest też pojęcie turystyki i ruchu turystycznego. Nie wszystko w tej kwestii jest jasne.

Przez wiele lat istnieją dyskusje na temat zdefiniowania znaczenia słowa turystyka, a także słowa turysta. Pierwsza definicja turysty pojawiła się w 1937 roku i przyjął ją Międzynarodowy Związek Oficjalnych Organizacji Turystycznych, tuż po II wojnie światowej. Jednak już w latach 1950 i 1957 Związek wprowadził do niej dwie dość istotne poprawki. Pierwsza poprawka obejmowała mianem turysty młodzież studiującą poza własnym krajem. Do grona turystów dołączyli też ci, którzy przebywali w pensjonatach i internatach szkolnych. Natomiast druga poprawka do definicji spowodowała dołączenie do grona turystów osób podróżujących tranzytem, kiedy zatrzymywali się w kraju nawet krócej niż 24 godziny, ale w celach turystycznych. I choć wiele krajów przyjęło tę zmienioną definicję, to pojawiły się wątpliwości co do uwzględnienia w definicji motywów podróżowania, jako podstawy określenia kategorii turysty. Dlatego, że w zasadzie każdy turysta jest podróżnym, ale nie każdy podróżny jest turystą. Wątpliwości dotyczyły przede wszystkim osób, które podróżują w inne miejsca lub do innych krajów w celach wypoczynku, rozrywki, zdrowotnych oraz podróżują służbowo lub tez w celu stałego zatrudnienia. Natomiast w 1963 r., na konferencji ONZ w Rzymie zadecydowano, że termin „turysta” powinno się zamienić na słowo „gość” lub „odwiedzający”. A odwiedzającym jest każda osoba, która przebywa w odwiedzanym kraju, nieżalenie od powodów odwiedzin, z wyjątkiem osoby, która jest tam zatrudniona lub chce się zatrudnić. Wśród odwiedzających wyróżniono też turystów i wycieczkowiczów.

Definiując pojęcie turystyka nie można zapomnieć o osobie która tę turystykę uprawia. Jednak tak jak trudno jest zdefiniować turystykę, tak samo trudno jest stworzyć jasną i sprecyzowaną definicję turysty. Przeważnie pojęcie turysta jest definiowanie w zależności od celu któremu ma służyć definicja. Na przykład dla sprawozdawczości statystycznej przyjmuje się, że turystą jest osoba znajdująca się dobrowolnie czasowo poza miejscem stałego pobytu i środowiskami związanymi z codziennym rytmem życia. Wśród turystów wyróżnia się odwiedzających i podróżnych. Odwiedzający to osoba, która przebywa w odwiedzanym kraju niezależnie od powodów odwiedzin, z wyjątkiem powodów związanych z zatrudnieniem w tym kraju, czyli w zasadzie w celach turystycznych. Pierwszą oficjalną definicję turysty zagranicznego przyjęła w 1937 r. Rada Ligi Narodów. Przyjęto, że za turystę uznaje się każdą osobę podróżującego przez czas trwający 24 godziny lub więcej, w kraju niebędącym krajem jej stałego zameldowania.Za turystów uważano także osoby podróżujące dla przyjemności, do rodziny, w celach zdrowotnych i innych, zmierzające na zebrania, lub jako osoby reprezentujące firmę, uczelnię, reprezentanci administracyjni, podyplomatyczni, sportowi, a także poruszające się w celach handlowych, uczestniczące w rejsach morskich. Natomiast turystami nie są osoby które znajdują się w kraju lub za granicą w celach zarobkowych, zamierzają osiedlić się na stałe w wybranym kraju, przebywają w strefie przygranicznej i tam są zatrudnieni, poruszające się tranzytem bez zatrzymania, są studentami, młodzieżą przebywająca w pensjonatach i szkołach.